Duâ, kulun Rabbına takdim ettiği sözlü dilekçesidir. Dilekçenin sonuna imza atmak nasıl dilekçeye geçerlilik kazandırırsa, duânın sonunda (âmin) demek de duâya öyle makbuliyet kazandırır.
Nitekim adamın biri duâsında Rabbına yalvarıyor, ama sözünü ettiğimiz âmin cümlesini hatırına hiç getirmiyordu. Onu gören Efendimiz:
Mührü basarsa isteği hâsıl olur, buyurdu.
Ashâb bundan pek bir şey anlamamıştı. Sordular:
Bu adam duâsına mührü nasıl basacak ya Resûlâllah?
Şöyle cevap verdiler:
Duâsının sonunda (âmin) demekle!
Anlaşılan odur ki, ister kendi yaptığımız olsun, isterse dinlediğimiz başkasına ait bir duâ olsun münasip yerlerinde mutlaka (âmin) demeli, kabûl et yâ Rab, mânâsına gelen bu cümleyi, istek cümlelerinin bittiği her yerde tekrar etmeliyiz.
Nitekim bir hadîs-i şerîfte, Efendimiz şöyle buyurmaktadır:
İŞYERİ AÇAN KARDEŞLERİMİZ İÇİN DUA BUYRUN aLLAH HELAL KAZANÇ NASİP EYLESİN.
Kovulmuş Şeytandan Allah’a sığınırım Rahman Rahim Allah’ın adı ile
Hamd âlemlerin rabbı olan Allah’a mahsustur Salat ve selam Peygamber Efendimiz Hz Muhammed’e, onun aline ve ashabının üzerine olsun
Ey kapıları açan Allah! Bize hayır kapılarını aç
Allah’ım! Ey merhametlilerin en merhametlisi! Rahmetinle bize hela, temiz ve bol rızık ver Sen rızık verenlerin en hayırlısısın
Sevgili Dostlar,
Başta güzel ülkemizin güzel insanları olmak üzere
bütün ümmet-i Muhammed’in (aleyhissalâtü vesselam)
her türlü musibetten kurtulup selâmete çıkması
ve maddî manevî sıkıntılardan sıyrılıp inşiraha kavuşması niyetiyle,
ayrıca insanlığın en yüce hakikatlere uyanması recasıyla bugünden başlayarak bir müddet aşağıdaki duayı okuyacağız.
Herhangi bir sayıya bağlı kalmadan her gün duya duya okumaya ve çokça tekrarlamaya çalışacağımız
