akıl sağlığı bozuk olanların imtihanı nasıl olacaktır sorguları kolaymı zormu olacaktır yazımızın tamamını okduğunuzda bu sorunuza cevap bulabileceksiniz.

Eşariye göre, Allah’ın vahiy mesajını alamayan, peygamberlerin tebliğlerine muhatap olamayan bir kimsenin sorumluluğu yoktur.

“Biz bir peygamber göndermeden kimseye azap etmeyiz.” (İsra, 17/15).

Maturidiye göre ise, Allah’ın varlığına inanmak, -peygamber gönderilmeden de- gereken bir görevdir. Buna göre, bu insanlar da Allah’a iman etmekle imtihan edilmektedir.

Ayrıca, bu insanların yaratılması, din, ekonomi ve benzeri yönlerden diğer insanlar için bir imtihan olabilir.

Ancak her şeyin en önemli gayesi ve neticesi onu yaratanına bakar.

Varlıklar, Allah’ın sonsuz kudretini, ilmini ve diğer sıfatlarını göstermektedir. İmtihana katılamamış olanların bu açıdan varlıkları önemlidir.

Her eser sahibi kendi eserini önce kendisi temaşa eder ve sanatını kendisi takdir eder. Sonra da başkalarına göstererek onların takdir ve tebriklerini alır. Misalde hata olmasın, Allah Teala Hazretleri yarattığı her mahlukunu, yazdığı her mektubu önce Kendisi Zatına uygun olarak temaşa etmektedir. Ayrıca bu eserini ve sanatını diğer şuurlu varlıklara da göstermektedir.

Bu açıdan İslamiyet’ten haberi olmayan ve akli dengesi bulunmayan insanlar da aynı şekilde boşuna yaratılmamıştır.

“Her cemal ve kemal sahibi, kendi cemal ve kemalini görmek ve göstermek istemesi sırrınca.” ifadeleri de bize her sanatkarın, her ustanın ruh halini yansıtır. Demek ki insana bu duyguyu veren Allah da kendi sanatını görmek ve göstermek istiyor.

“Hüner sahibi her sanatkâr, sanatını teşhir etmekle ve sanatının tasavvur ettiği tarzda işlemesiyle ve istediği neticeleri vermesiyle iftihar eder.” (Nursi, Otuzuncu Lem’a)

Yine “Malumdur ki, her bir cemal sahibi, kendi hünerini teşhir ve ilan etmekle nazar-ı dikkati celb etmek ister ve sever. Ve hüneri gizli kalmış bir güzel hakikat ve güzel bir mana, meydana çıkmak ve müşterileri bulmak ister ve sever.”

İşte İslamiyetten haberi olmadığı için sorumlu olmayan o insanlar, büyük bir sanat eseridir. Bu yönüyle onun Yaratıcısı o sanatını kendine layık mukaddes ve münezzeh olarak temaşa ediyor, seyrediyor. Ayrıca melaike gibi şuurlu varlılara da seyrettiriyor.

Diğer taraftan her varlığın iki yönü vardır. Biri yaratıcıya diğeri ise yaratılana bakar. Var olmak yaratılan hakkında tam bir rahmettir. Zira varlık mutlak hayırdır. Yaratılan her şey, bu varlık nimetini tadıyor. Çünkü yoklukla mukayese ettiğimizde var olmanın bir rahmet olduğu muhakkaktır.

Allah’ın, sonsuz nimetlerinden bir tanesi de akıldır. Bu nimetin verilmemesi, varlık nimetini anlamsız kılmaz. Camit olan bir taşın dahi varlığı yokluğuna tercih edildiği için, sadece var olması bile büyük bir nimettir. Akli melekesi olmayan bir insana hidayet nimeti tattırılmasa bile, Allah’ın ona varlık mimetini, hayat nimetini, yaşama nimetini tattırmak için onu yaratması hikmet ve rahmetin gereğidir. Zira o insanın vücudu, hücreleri yine lisanı halle rablerine ibadet edeceklerdir. Nitekim bütün hayvanların ibadetleri de böyle değil midir?

Bir çiçeğin, bir hayvanın varlığını gereksiz görmüyorsak, akli melekesi olmaya bir insanın da yaratılışını anlamsız görmemek gerekir. Ayrıca bu insanlar ahirette cennete ehli olmaları hasebi ile bu dünyada yaratılmaları da ayrıca bir rahmettir.

Türkler’in, tek tanrılı dinlere girmesinden önceki inançlarına göre,
yeryüzünün tam ortasında bir akçam ağacı bulunuyor
Buna hayat ağacı diyorlar Bu ağacı, motif olarak bizim
bütün halı, kilim ve işlemelerimizde görebiliriz

Türkler’de güneş çok önemli İnançlarına göre gecelerin kısalıp gündüzlerin uzamaya başladığı 22 Aralık’ta gece gündüzle savaşıyor Uzun bir savaştan sonra gün geceyi yenerek zafer kazanıyor İşte bu güneşin zaferini, yeniden doğuşu, Türkler büyük şenliklerle akçam ağacı altında kutluyorlar

Güneşin yeniden doğuşu, bir yeni doğum olarak algılanıyor
Bayramın adı NARDUGAN (nar=güneş, tugan, dugan=doğan) Doğan güneş

Güneşi geri verdi diye Tanrı Ülgen’e dualar ediyorlar
Duaları Tanrıya gitsin diye ağacın altına hediyeler koyuyorlar,
dallarına bantlar bağlayarak o yıl için dilekler diliyorlar Tanrıdan

Bu bayram için, evler temizleniyor Güzel giysiler giyiliyor
Ağacın etrafında şarkılar söyleyip oyunlar oynuyorlar

Yaşlılar, büyük babalar, nineler ziyaret ediliyor, aileler bir araya gelerek birlikte yiyip içiyorlarYedikleri; yaş ve kuru meyveler, özel yemek ve şekerleme Bayram, aile ve dostlar bir araya gelerek kutlanırsa ömür çoğalır, uğur gelirmiş

Akçam ağacı yalnız Orta Asya’da yetişiyormuş
Filistin’de bu ağacı bilmezlermiş

Bu yüzden bu olayın Türklerden Hıristiyanlara geçtiği ve bunu da Hunların Avrupa’ya gelişlerinden sonra onlardan görerek aldıkları söyleniyor

İsa’nın doğumu ile hiç ilgisi yok

“Doğum” denilen, güneşin yeniden doğuşu”

Sümerolog
Prof Dr Muazzez İlmiye ÇI

Hayrettin KARAMAN
ALLAH HEPİNİZDEN RAZI OLSUN

Kıymetli Kardeşlerim!
Ölçülü olmamız gereken hususlardan biri de yeme içmedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.); “İnsana gücünü koruyacak kadar yemesi yeterlidir. Yediği zaman, midesinin üçte birini yemeğe, üçte birini suya, üçte birini de nefes almaya ayırsın” buyurarak yeme ve içmede dengeli olmanın önemine dikkat çekmiştir. Günümüzde yaşanan birçok sorunun altında Peygamberimizin bu tavsiyesine uygun hareket etmemek yatmaktadır. Nitekim aşırı yemekten dengesiz beslenmekten kaynaklanan obezite, günümüzün önemli sağlık sorunlarından biri haline gelmiştir. Bugün birçok hastalığın sebebinin aşırı beslenme ve fazla kilo olduğu dikkate alınırsa Sevgili Peygamberimizin bu konudaki sayısız uyarılarının sebebi daha iyi anlaşılır. Çöplere atılan ekmekler, dökülen yemekler, boşa akan sular dinimizde yeri olmayan aşırılıklardır.
Değerli Müminler!
Dinimiz ibadetlerde bile ölçülü olmamızı istemektedir. Nitekim Ashaptan birinin hiç evlenmeyeceğini, bir diğerinin her gün oruç tutacağını bir başkasının da gece hiç uyumayarak ibadet edeceğini söylemesi üzerine Peygamber Efendimiz bunları uyarmış ve şöyle buyurmuştur. “İyi biliniz ki ben sizin Allah’tan en çok korkanınızım. Bununla beraber ben bazen (nafile) oruç tutarım, bazen yemeğimi yerim. Gecenin bir kısmında kalkar namaz kılarım bir kısmında da uyur istirahat ederim. Ve evlenirim de… İşte benim sünnetim budur. Kim benim sünnetimden, yolumdan uzaklaşırsa benden değildir.”
Hülasa, aziz cemaat, yüce dinimiz ibadetlerde yeme içmede, giyim kuşamda, dostlukta, düşmanlıkta, sevmede, öfkede, sevinçte, üzüntüde, velhasıl her türlü davranışımızda aşırılığı yasaklamış; ölçülü olmamızı, dengeli yaşamamızı emretmiştir.

Değerli Kardeşimiz;
“Eğer siz Allah’tan hakkıyla korksaydınız, kendisiyle birlikte cehaletin yeri olmayan ilmi elbette ki tahsil ederdiniz. Şayet, siz Allah’ı layıkıyla bilmiş olsaydınız, anlasaydınız, dualarınızla dağlar yerinden oynardı.” (Suyuti, Cami’u’s-Sağir 5:319, Hadis No:7448)

Havf (Allah’tan korkmak) büyük makamlardandır. Fazileti, sebeb ve neticelerine bağlıdır. Sebebi hadiste anlatıldığı gibi ilim ve marifettir. Bunun için Allahü Tealâ: “Allah’tan ancak, âlim kulları korkar”(Fatır, 35/28) bu­yuruyor. Allahtan hakkıyla korkan insanların duaları da geri çevrilmez.

Resûlullah (s.a.v.): “Hikmet ve ilmin ba­şı Allah korkusudur”(el-Münavi, Feyzu’l-Kadir, 3/574) buyuruyor. Neticesi ise, iffet, verâ’ ve takva­dır. Bunların hepsi de saadetin anahtarıdır. Çünkü şehvet ve arzular terkedilmedikçe ve bu yolda sabredilmedikçe, saadet yolu bulunamaz. Şeh­vet ve arzuları korku gibi hiç bir şey yakıp yok edemez.

İnsan ilim vasıtasıyla Rabbini tanıdıkça O’na olan sevgisi ve saygısı artmaktadır. Zira bütün kemâl mertebelerinin üzerindeki sonsuz bir kemâl, elbette ki sonsuz bir hürmete lâyıktır. Üstün vakarıyla ve eşsiz şahsiyetiyle erişilmez bir mertebeye sahip bir maneviyat büyüğünün huzurunda nasıl içimizi sevinçle karışık bir ürperti kaplıyorsa, onun sayısız defa üstünde bir kemâlin sahibi olan Cenab-ı Hak katında nasıl bir ruh hali içine gireceğimizi düşünelim.

Allah sonsuz rahmet ve şefkat sahibi olduğu gibi, sonsuz derecede gayret ve izzet sahibidir aynı zamanda. Pekçok Kur’ân âyetinde tekrarlandığı üzere, Allah hem Rahîm’dir, hem Azîz’dir. Rahîm isminin gereği olarak bütün varlık âlemini sonsuz şefkat ve rahmetiyle kucaklarken, Azîz ismiyle de, kanunlarına isyan edenleri ve bu isyanlarıyla izzetine dokunanları cezalandırmaktadır.

Bu itibarla, Cenab-ı Hakkın huzurunda olan bir kul, bir taraftan o sonsuz rahmetin câzibesiyle kendisinden geçmiş, diğer taraftan da gazabının dehşeti karşısında kalbi titrer bir vaziyettedir. Böyle bir insanın Allah’ın emirlerine isyan edip yasaklarını çiğnemesi mümkün müdür?

Bu korku da, tıpkı sevgi gibi, insanı Allah’a götürür. Bediüzzaman’ın izah ettiği gibi, “Halik-ı Zülce-lâlinden havf etmek (korkmak), Onun rahmetinin şefkatine yol bulup iltica etmek demektir. Havf (korku) bir kamçıdır, Onun rahmetinin kucağına atar. Mâlûmdur ki, bir vâlide, meselâ bir yavruyu korkutup sînesine celb ediyor. O korku, o yavruya gayet lezzetlidir. Çünkü şefkat sinesine celb ediyor. Halbuki, bütün vâlidelerin şefkatleri, rahmet-i İlâhiyenin bir lem’asıdır (parıltısıdır.) Demek, havfullahta (Allah korkusunda) bir azîm (büyük) lezzet vardır.”(Sözler, s. 331)

Hz. Peygamber(a.s.m), ölüm döşeğinde olan bir genci ziyaret etti ve ona “kendini nasıl buluyorsun?” diye sordu. O da “Ey Allah’ın Resulü! Vallahi, ben Allah’ın rahmetini ümit ediyorum, ama günahlarımdan da korkuyorum” diye cevap verdi. Bun un üzerine Hz. Peygamber(a.s.m), böyle bir konumda olan bir kulun kalbinde bu iki husus birlikte yer almışsa, muhakkak ki Allah, ona ümit ettiği şeyi verir, korktuğu şeyden de emin kılar” buyurdu”(Tirmizî, cenaiz, 11; İbn Mace, Zühd, 31).

Resulullah
Teşrîf ettiği zaman, değişmişti insanlar
Îmânla şereflendi nice puta tapanlar
Resulullah efendimize
Güzel yanağını bilen, güle bakar mı hiç?
Senin sevginde eriyen, derman arar mı hiç?

Fenersiz mum
İman bir muma benzer, ibadet ise fener
Fenersiz olursa mum, gün gelir birden söner

Zaman geçiyor
İlmihâlini öğren, geçip gidiyor zaman
(Elbette aldanmıştır, iki günü bir olan.)

İlmihâlin önemi
Her işinden bellidir, cahil olanın hâli
Dinden habersiz olur, bilmeyen ilmihâli
Huzur
Huzur istersen eğer, fazilet olsun yolun
Dinimiz emrediyor: (Güzel ahlâklı olun!)